Burası, varmış gibi yapanların yeri değil.
Burası, “oldum” demeyenlerin, hâlâ olmayı göze alanların alanı.
Hayatın, insanı bir noktada durdurup “yeniden başla” dedirttiği,
yorulmuş ama vazgeçmemiş,
kırılmış ama dağılmamış,
beklemek yerine emek vermeyi seçmiş herkes için yazıyorum.
Ben, dönüşümün tesadüf olduğuna inanmıyorum.
İnanırsam kendime yalan söylemiş olurum.
Değişim çaba ister.
Burada mucize yok.
Emek var.
Bazen sessiz, bazen de çok sesli bir disiplin var.
Yavaş ama bilinçli bir inşa var.
Burası bitmiş hikâyelerin vitrini değil.
Burası hâlâ yazılmaya devam eden hayatların ve asla vazgeçmeyenlerin mekânı.
Çünkü kader, gerçekten de
gayrete aşıktır.
Sevgilerimle
Nazan
Bu Yazıya Dair!
Bu Yazının Bir Rengi Olsaydı: ”Antrasit’‘ olurdu.
Bu Yazının Bir Şarkısı Olsaydı : ”Florence& The Machine’den Shake it out” olurdu. https://open.spotify.com/track/71iSmEeF0qRVyULABxP75P?si=943c0165d3cb4eda
Bu Yazının Bir Kokusu Olsaydı: ”Yağmur Sonrası, Islak Toprak Kokusu” olurdu
.
stillbecoming.studio 
Yorum bırakın