I’m writing as it comes today, straight from the heart. My subject is love between two people. Not divine love, not the love of life itself, not the love for a child, or for a cat or a dog… I’m talking about that magical, chaotic feeling between two human beings. There is no universal definition…

Yine içimden geldiği gibi, gelişine yazıyorum. Yazımın konusu: İki insan arasındaki aşk. İlahi aşk değil, hayata duyduğun aşk değil, çocuğuna ya da kedine köpeğine duyduğun o sevgi değil… Bildiğin iki insan arasındaki o büyülü duygudan bahsedeceğim. Aşkın genel bir tanımı yok. Bilim insanları vücutta meydana gelen birtakım biyolojik değişimler ve kimyasal reaksiyonlarla açıklasalar da ben…

The unbearable lightness of being able to say “I don’t know!” Why is it so hard for us to say those words? Why do we feel obligated to know everything? Do we think we’ll be judged if we admit we don’t know? Is that why we talk confidently and make things up about subjects we…

“Bilmiyorum” diyebilmek neden bu kadar zor geliyor bize? Neden her şeyi bilmek zorunda hissediyoruz kendimizi? Bilmiyorum dediğimizde ayıplanacağımızı mı sanıyoruz? Bu yüzden mi bilmediğimiz konularda bile işin sonu nereye varacak diye düşünmeden ahkam kesip sallıyoruz? Doğrusunu isterseniz, söz konusu işim olduğunda ben de “bilmiyorum” demeyi pek sevmezdim. Ama bu durumu, bir gün ortağımın ekmek hamuruyla…

In early 2023, I developed a sudden obsession with learning Spanish. Why? Because I’m convinced that in one of my past lives, I was Spanish. And if I believe it, then it’s true. 🙂 There’s a 15-year gap between this conviction and actually picking up the language, but better late than never, right? Like many…

2023 yılının başlarında İspanyolca öğrenmeye merak salmıştım, zira önceki hayatlarımdan birinde İspanyol olduğuma inanıyorum. Ve ben inanıyorsam, öyledir 🙂 Bu inançla dile merak salma arasında yaklaşık 15 yıl var, ama olsun. Geç olsun, güç olmasın. Yabancı dil meraklılarının imdadına yetişen Duolingo, iki yıl boyunca en favori uygulamam oldu. Ancak bir süre sonra, bu işi daha…

This week, we were all devastated by the images of Punch, a baby monkey rejected by his mother, creating a “mother” for himself out of a plush toy. For me, these images were the sign I had been waiting for to finally write about the “Motherhood Myth.” I am open to any reaction or opposing…

Bu hafta hepimiz, annesi tarafından reddedilen ve kendine peluş bir oyuncaktan “anne” yaratan küçük maymun Punch’ın görüntüleriyle perişan olduk. Bu görüntüler, uzun zamandır kaleme almak istediğim “Annelik Miti” konulu yazımın vaktinin geldiğine dair bir işaret oldu benim için. Gelecek tepkilere veya karşıt fikirlere her zaman açığım. En başta da dediğim gibi, burası benim alanım ama…

The greatest enemy that tears us away from life with its cozy, seemingly safe, and undemanding embrace; the illusion that no other life is possible, forcing us all into submission: our “Comfort Zones.” All my life, I’ve been known as a brave person by my family and friends. And it’s true—compared to many around me,…

Sunduğu o küçücük, sıcacık, güven veren, yormayan, çok şey beklemeyen tavrıyla bizi yaşamdan koparan, cesaretimizi kıran, başka bir hayatın mümkün olmadığı illüzyonu ile hepimize boyun eğdiren en büyük düşman: “Konfor Alanlarımız”! Hayatım boyunca etrafım ve ailem tarafından cesur bir insan olarak bilindim. Doğru, etrafımdaki birçok insana göre daha cesur sayılabilirim. Ama hep mi böyleydim? Elbette…